Fragmenty

    Bezssenna noc pooperacyjna przedłużała się i w chwilami zdawało mi się, że leżę w trumnie. Nie! Ja żyję - uświadomiłam sobie i co najważniejsze logicznie myślę. A myśli nasuwały się rozmaite.
    Oto przypominam sobie jeszcze jedną noc bezsenną, spędzoną w kabinie 202 na płynącym po Bałtyku w barwach Polferries, pod banderą Wysp Bahama, promie pasażersko samochodowym Scadinavia. Prom ten płynął na linii Gdańsk - Nynäshalmn w Szwcji i mógł przewieźć 1888 pasażerów. Miał 146 metrów długości i 25 szerokości. Był po prostu wielopiętrowym kolosem, na którym posługiwano się windami.

(...)

    Rano zegar oznajmił, że czas wyruszać na śniadanie. Więc niebawem znalazłam się w sali restauracyjnej, spojrzałam w przestronne okno i zamarłam z zachwytu. Chwilę nie wiedziałam nawet na jakim świecie jestem, ujrzałam bowiem dwa słońca - jedno na błękintym, bezchmurnym niebie, tuż nad horyzontem, a drugie na falach morskich. Niespokojne fale podrzucały ciągle to drugie słońce, ono tonęło i ponownie wypływało na powierzchnię. Taki widok był dla mnie cudem nad cudami.

(...)

Na gałązce drzewa życia
Zawiesiałam swój los.
Gałązka była mocna jak stal.
Nie potrafiły jej złamać
Huragany ani nawałnice.
Pomimo trudnych chwil
Mój los często uśmiechał się
I wesoło śpiewał jak ptak.
Los nie był bezmyślny,
Los ma swój cel - przeznaczenie.
A przeznaczeniem kieruje Bóg

powrót do początku strony